Amerika'ya kızgın olabiliriz ama yine de ABD takımını destekleyebiliriz

Amerika'ya kızgın olabiliriz ama yine de ABD takımını destekleyebiliriz

Sadece iki hafta önce, tek bir Kış Olimpiyat sporcusunun adını bile bilmiyordum. Şimdi ise arkadaşlarım ve ben sürekli olarak Alysa Liu'nun saçı gibi saçlarımızı boyayıp boyamayacağımızı tartışıyoruz ya da gelecek yıl kampüste Liz Lemley ile tanışacağımız için heyecanımızı paylaşıyoruz. Bu olağanüstü Amerikalı sporcuları desteklemeyi seviyorum, ancak "ABD Takımı"nın tamamı için aynı rekabetçi ruhu ifade etmekte kendimi rahat hissetmiyorum. 

Koyu mavi bir üniversite kampüsünde liberal bir öğrenci olarak ABD'yi coşkuyla desteklemek rahatsız edici olabilir. Ülkemiz her madalya kazandığında Amerikan bayrağını sallayıp "ABD" diye bağırmayı kendime yakıştıramıyorum. Bu eylemleri zararsız vatanseverlik ifadeleri olarak görmek yerine, onları tatsız, muhafazakar özellikler olarak görmeye başladım. Olimpiyatlar gibi partizan olmayan bir ortamda bile ulusal gururun temel ifadelerinden tiksiniyorsam, şunu merak etmeliyim: Ülkemizin tarihinde böylesine sürekli hayal kırıklığı ve hoşnutsuzluğa yol açan bir dönemde, aynı anda hem liberal hem de vatansever olmak ne anlama geliyor?

Bayrak sallama ve slogan atma gibi yüksek sesli, kamuya açık vatanseverlik ifadelerini Cumhuriyetçi kültürle ilişkilendirmek için somut nedenler vardır. MAGA mitingleri gibi aşırı örnekler akla ilk gelenler olabilir, ancak şiddet içeren milliyetçi alt metin olmasa bile, muhafazakar Amerikalılar ülkelerine duydukları sevgiyi kamuya açık bir şekilde ifade etmeye daha yatkındırlar. Bu tutarlı, sesli vatanseverlik modeli, sol eğilimli kültürün gelenek ve değerlerinden büyük ölçüde farklıdır. 

Uluslararası Siyasi Psikoloji Derneği'nin 2019 yılında yaptığı bir çalışmada, farklı siyasi kimlikleri kapsayan bir örneklem grubu oluşturuldu. Her birey, vatanseverlik ifadeleri hakkındaki çeşitli açıklamalara ne kadar katıldığını değerlendirdi ve çoğu insanın iki ana ideolojik kalıptan birine girdiğini belirtti. Çalışmanın bütünlüğü açısından, bu iki grup açıkça liberal veya muhafazakâr olarak etiketlenmedi, ancak iki grup arasındaki cevapların tutarlılığı açık bir siyasi bölünmeyi göstermektedir.

Muhtemelen muhafazakâr olan bir grup, vatanseverliği kamuoyu önünde ifade ve koşulsuz sadakatle ilişkilendiren açıklamalara sıklıkla katılıyordu. Gerçek Amerikalıların her zaman Amerikan kimlikleriyle gurur duydukları, Amerikalı çocukların okulda bağlılık yemini etmeleri gerektiği ve vatanseverlerin milli marş çalındığında ayağa kalkmaları gerektiği konusunda güçlü bir şekilde hemfikir olduklarını ifade ettiler. Bu inançlar, sembolik vatanseverlik adı verilen bir ideolojiyi oluşturur; ülkeye duyulan gurur, Amerikan kimliğinin geleneksel işaretleri ve sembolleri aracılığıyla hissedilir ve ifade edilir. Bayrak sallamak, ülke için tezahürat yapmak ve milli marşı söylemek gibi sembolik vatanseverlik eylemleri, kültürün ülkeye olan sevgisi mevcut durumundan değil, geleneksel öneminden kaynaklandığında daha kolay gerçekleşir. 

Diğer grup, muhtemelen liberaller, vatanseverliği daha eleştirel bir şekilde ifade ediyor. Bu grup, ülkeyi eleştirel bir şekilde düşünmeye ve onu iyileştirmek için harekete geçmeye odaklanan ifadelere katılma eğilimindeydi. Bu inanç sistemine yapıcı vatanseverlik denir. Gerçek Amerikalıların hükümet yanlış yaptığında ülkeye karşı seslerini yükseltmeleri gerektiğine ve vatanseverlerin ülkelerine duydukları sevgi nedeniyle başarısız liderliği eleştirmeleri gerektiğine kesinlikle katılıyorlardı. Örneğin, "ICE'ye lanet olsun" protestolarını yapıcı vatanseverliğin bir ifadesi olarak görebiliriz. Muhafazakar kutlamalardan çok daha az sevgi dolu olsa da, Amerikan topluluklarına duyulan derin bir ilgiyi ve ülkenin iyileşebileceğine ve iyileşmesi gerektiğine dair değerli bir inancı ifade eder. Cumhuriyetçi geleneğe benzer kutlama alışkanlıkları, özellikle mevcut siyasi iklimimizde, Amerika ile olan bu eleştirel, liberal ilişkide rahatlıkla var olmamalıdır.

Bu ülkeyle ilgili değiştirmek istediğim birçok şey var. Ülkeme olan tutkumu ve gelişme potansiyelini sürekli sorgulama, eleştirme ve protesto yoluyla ifade etmeyi öğrendim. Bu vatansever alışkanlıklar, değer verdiğimiz fikirleri ve toplulukları korumak için çok önemlidir. Bir Amerikan vatanseveri olarak kimliğimi doğrulamak için bayrak sallayıp ülkem için tezahürat yapmama gerek yok. Bununla birlikte, Olimpiyatlar gibi siyasi olmayan ortamlarda da ülkeyi destekleyebileceğime ve bu desteğin siyasi hoşnutsuzluklarımın veya çekincelerimin feda edilmesi anlamına gelmediğini düşünüyorum. Olimpiyatlar, en sevdiğimiz sporcuları veya istersek ülkemizi desteklememize olanak tanır. Siyasi bir eylem olması gerekmez.